09-08-11

Voor Burundi !

Bij mijn thuiskomst vertelde Hilde me dat er nog heel wat sponsoring is binnen gekomen: we zitten al bijna aan 3500 euro !

Op het einde van de maand zal ik trachten zoveel mogelijk kinderen van de klas bijeen te roepen (ook zij hebben een mooi bedrag bijeen gespaard) om het totale bedrag aan Marie-Antony Bayizere te overhandigen !

We zullen ons beraden wat er precies met het geld gaat gebeuren in Rurimbi, maar enkele zaken zijn al zeker :

-aankoop schoolbanken     -bezetten van de schoolmuren     -financieren van kinderen die op internaat mogen           -waterput ???

 

We houden jullie op de hoogte langs deze weg !

Bedankt aan alle gulle sponsors !

13:52 Gepost door Frank Compere | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Enkele dagen later, terug thuis ...

Het is nu dinsdag, 9 augustus 2011. Precies een week geleden kwam ik aan in Compostela. Een onvergetelijk moment. Eerst even bekomen, ons compostolaat gaan halen, de kathedraal bekijken en nog eens en nog eens ...

De laatste dagen vormden we eigenlijk een vijftal : Daan en Toos, Pieter en Jannie en ik. We gingen samen eten en nog iets drinken. Dan kwamen de momenten van afscheid. 's Morgens vroeg, donderdag,  eerst van 'Sjon', dan van Daan en Toos in het station, waar ook Mathias (en zijn vriend Jasper) weer plots opdook. Eigenlijk wou ik nu ook naar huis, maar er stond mij nog een verrassing te wachten. Mijn goede vriend, Bo, had al enkele weken geleden een vlucht geboekt naar Compostela om mij op te wachten aan de kathedraal, samen met zijn dochter Kathleen. Ik reed echter te snel (en teveel per dag) zodat ik enkele dagen vroeger aankwam dan gepland. Ik moest dus op .. Bo wachten. Maar, het heeft me nog veel opgeleverd. In de eerste plaats bleef ik Pieter en Jannie ontmoeten, hetgeen mij telkens veel plezier deed ! We doken nog een gezellig restaurant binnen, waar ik eindelijk mijn pulpo heb gegeten, terwijl zij een schaal paëlla verorberden. 's Middags was ik weer naar de kathedraal getrokken  en mocht ik het spektakel van het wierookvat meemaken ! Schitterend !

Ik besloot om vrijdag dan maar de bus te nemen naar Finisterre. Ik heb dit laatste niet meer met de fiets gedaan. Het vat was af na de aankomst en de rust(?)dag in Compostela, dev knieën deden te veel pijn, het was over !

Toch heb ik hard genoten van Finisterre, ik ging tot aan de eindkaap Cabo Fisterra. Prachtig, indrukwekkend !

Ik was tijdig terug in Santiago om te verhuizen naar mijn laatste onderkomen alvorens Bo en Kathleen te ontmoeten ! Lekker gegeten en rosé gedronken. Om 02.30 u ons bed gaan opzoeken.

Om 09.30 stonden we die zaterdagmorgen alweer op het plein voor de kathedraal. Een lekker ontbijt en drie cafés con leche later moest ik stilaan mijn bagage pakken om de bus naar de luchthaven te nemen. Afscheid nemen, weeral. Bo en Kathleen bleven nog een dagje.

Mijn vlucht naar Barcelona had vertraging waardoor ik mijn aansluiting naar Brussel maar nipt haalde, zij het zonder bagage. Die kwam een dagje later aan en werd door een speciale dienst bij mij thuis afgezet tegen 21.30u !

Op de luchthaven mocht ik mij verheugen op de knuffels van Hilde en Kathleen, Bob M., Jef , Marc en Sabine en Jona. Van Brussel naar Berchem om mijn moederken te zien, dan naar Mortsel naar mijn schoonmoederken.

Thuis stonden er prachtige zonnebloemen op tafel als verwelkoming !

 

Hier eindigt mijn hele avontuur. Het heeft me meer gebracht dan ik aanvankelijk gedacht had. Pelgrim wordt men onderweg, dat is gebleken. Ik ontmoette Sjon, Pedro, Gerd, Wim, Myriam, Serge, Ashish, Paul, Pieter, Jannie, Daan, Toos, Mathias, Clemens, Wobien, Sylvie, Philippe en nog zovele anderen : allemaal prachtige ontmoetingen, rijke momenten om nooit meer te vergeten. Ik zag een prachtig landschap als een film aan mij voorbij schuiven, elke dag opnieuw : wat is Frankrijk mooi, wat is Spanje mooi ! Ik fietste vaak in de onmiddellijke nabijheid van de echte camino francès alwaar ik honderden pelgrims te voet zag gaan, hetgeen een diepe indruk op me maakte. Ik ben verliefd geworden op de camino en wil hem zeker ook te voet doen : van St Jean Pied de Port tot Finisterre.

Ik heb veel gedacht aan de mensen die dit ooit te voet deden en die ik persoonlijk ken : Greet, Leo en Vinnie !Te voet moet nog veel intenser zijn dan per fiets. Wellicht nog meer persoonlijk contact met de plaatselijke bevolking ,waar je nu als fietser iets te snel voorbij zoeft. De 3 boekjes van Clemens en Wobien zijn pronkstukken met zoveel geschiedenis in. Ik ben heel dankbaar dat ik ze persoonlijk heb mogen leren kennen. Ik ga proberen om de volgende dagen nog enkele foto's op dit blog te zetten, een selectie  (van de meer dan 1500 foto's die ik nam !)

Hartelijk dank aan iedereen die deze weblog bezocht, voor de vele lieve commentaren en aanmoedigingen. Ik zelf ga deze blog ook missen, al zal ik er nog vaak naar teruggrijpen om weg te dromen.  Op het laatst denk ik ook nog aan dokter Michielsen en dokter Mahieu die mij drie jaar geleden met succes opereerden aan mijn rug. Door hen kon ik dit nu doen.

Ik heb niet alles verteld wat ik onderweg meemaakte. Soms is het beter om iets te verzwijgen om het thuisfront niet ongerust te maken. Maar wat er ook gebeurde, steeds waren er zovele mensen die alles voor je doen om je te helpen als het nodig is. Het is onvoorstelbaar. Het is de grote rijkdom van de camino !

Voor iedereen die dit leest : buen camino in je verdere leven en dank voor alles !

 

Frank

13:13 Gepost door Frank Compere | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-08-11

Dag 29 en 30 : Compostela

Hey iedereen ! Hartelijk dank voor de talrijke felicitaties en sms-jes ! Dat deed me ontzettend veel plezier !

De dag rust van gisteren was er een van veel rondlopen om alles te organiseren voor de terugtocht. Firma Soetens opzoeken om de fiets terug naar huis te krijgen, een goede slaapplaats vinden voor de laatste (vrijdag)nacht, de pelgrimsmis om 12 u.

Lekker  samen gegeten met de vrienden van elke dag  Daan en Toos, en Pieter en Jannie !

Gisterenavond heb ik dan uiteindelijk toch mijn laatste plan gewijzigd, jammer  maar helaas. De rechterknie deed na het rondwandelen ontzettend pijn en de algemene vermoeidheid nam de bovenhand... De klop van de hamer, eigenlijk. Ik fietste vandaag dus niet meer verder en nam mijn tijd om afscheid te nemen van Daan en Toos, ik ging met hen mee naar het station. Daar kwamen we dan ook nog eens Mathias tegen. Ook van John kon ik nog afscheid nemen deze ochtend. Allemaal beklijvende momenten.

Verder bezocht ik nog enkele kerken en liep ik rond in de wondermooie stad die Santiago toch wel is.Ik sprong opnieuw de kathedraal binnen tijdens de pelgrimsmis en dit keer gebeurde het spektakel op het einde wel degelijk: het wierookvat slingerde heen en weer, heel indrukwekkend, ik stond er vlak bij !

 Morgen ga ik (wellicht) met de bus naar Finisterre om daar te zien of de wereld er echt eindigt. En dan op tijd terug zijn , want morgenavond drink ik iets met ... den Bo en Kathleen ! Straf, he, die kerel !!!

Zaterdag staat in het teken van de terugvlucht, om 15 u zit ik weeral in de wolken !

Tot binnenkort en dank voor al uw steun tijdens de laatste weken !

16:33 Gepost door Frank Compere | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende